Standart patlıcanlar yumurtaya benzer parlak ve düz 15-25 cm boyunda morumsu siyah meyveler oluştururlar.Uzun ve ince şekilli olan Japon patlıcanları daha ince bir kabul ve lezzetli bir meyve eti oluştururlar.Standart ve minyatür patlıcanlar topraksız ortamlarda da yetiştirilebilir.Ancak standart patlıcanlar daha fazla ürün verirler.
Beyaz,süs olarak kullanılan çeşitler yenilebilir olmalarına rağmen yeme kaliteleri düşüktür.Yetiştirme mevsimi boyunca ılıktan sıcağa kadar değişen hava şartları patlıcanların daha yüksek verim vermesine sebep olurlar.
Patlıcan tohumları 21-32 (°C) 'ler arası sıcaklıklarda hızlı bir çimlenme yüzdesi gösterirler.Bitkiler dişarıya dikilmeden 8-9 hafta iç şartlarda yetiştirilebilirler.Düşük sıcaklıklar toprak üstü organları ve köklerin büyümesini durdurur.Buda bitkinin gücünü azaltır,verimini düşürür.
Basit örtü altı sistemleri kullanılması ile kışları çok sert geçmeyen yerlerde ilkbaharda yapılan dikimlerde bitkiler dondan korunabilir.Patlıcanlar sıcak havalarda iyi performans göstermelerine rağmen iyi drene olan topraklarda yetiştirilmeleri gerekir.Çok nemli yerlerde yetiştirilmeleri tavsiye edilmez.
Bazı yetiştiriciler bitkiler 20 cm olduklarında tepe alma yaparak veya tepeyi bükerek yan dallanmayı artırırlar.
Meyveler tam olgunlaştırmadan hasat edilmeleri gerekir.Hasat zamanın tam olgunluktan meyvenin alabileceği büyüklüğün 2/3'üne ulaştığında anlaşılabilmektedir.
Olgun meyveler bitki üzerinde bırakılırsa veya geç hasat edilirse bitkinin toplam verimi azalır.Patlıcanlar Verticilium solgunluğa çok hassas olduklarından mutlaka rotasyon içerisinde yer almalıdırlar.Yani üst üstte aynı alana dikilmemelidirler.
